نه هر که دعوی ِ مردانگی چو مردان کرد
به نام ِ نیک ، خودی مُشتهَر به دوران کرد
به نام نیک سِزد شهرت اَر به دست آری
و گرنه شهرتِ بد ، ننگ ها نمایان کرد
"یزید" و "شمر" هم از جمله یِ مشاهیرند
و لیک لعنت جاویدشان ، هر انسان کرد
مقام و مال و منال ، اَر نه بهرِ خدمت بود
کسی که در پیِ آن تاخت ، جلبِ خُسران کرد
به چاهِ مَظلمه افتاد و منجلاب فساد
هر آن که خود ، طلب جاه ، بهر عنوان کرد
چنین کسان که مقید به حفظ جاهِ خودند
به رایِ خویش کنند آنچه را که نتوان کرد
بیامدند و برفتند بس امیر و وزیر
که محوشان ، وزش تندباد نسیان کرد
پس از شهادت "قائم مقام" و "میرکبیر"
"مصدق" است که خود را فدای ایران کرد
کشید جانب بیدادگه "مصدق" را
شهی که طاعت بیگانگان فراوان کرد
چه جرم کرد "مصدق" جز اینکه ایران را
رها زِ چنبر بیداد انگلستان کرد
"ادیب" گرچه درآویخت با ایادیِ جور
درین نبرد ، اطاعت زِ حکم وجدان کرد
*
عبدالعلی ادیب برومند
1301. شاعر ملی ایران
No comments:
Post a Comment